2006/Apr/11

ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยความจริง... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เราต้องไม่ย่อท้อ เราก็ต้องยืนหยัดอย่างมั่นคงอยู่บนพื้นดินและก้าวเดินไปพร้อมกับความจริงที่ต้องเผชิญหน้า ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไรก็ตามที สิ่งที่เกิดขึ้นในทุก ๆ วัน ก็คือความจริงที่เราต้องเผชิญ ไม่ช้าก็เร็วมันก็ต้องมาถึง และเชื่อว่าคงไม่มีใครหรือผู้ใดที่จะหนีความจริงเหล่านั้นได้

โบยบินด้วยความฝัน... ถ้าต้องการที่จะโบยบินในโลกแห่งความฝัน โลกแห่งจินตนาการ ความฝันก็คือสิ่งที่จะทำให้เราสามารถบินไปถึงสิ่งที่เราฝันถึงได้ ปล่อยให้ความฝันติดบินและลอยไปตามทาง แล้วเราพยายามที่จะบินและไปให้ถึงฝั่งฝันเหล่านั้น

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราต้องไม่ลืมว่า เราก็ยังต้องอยู่กับความเป็นจริง... ถึงแม้ว่าเราจะฝันไปไกลแค่ไหนก็ตาม เราก็ต้องกลับมาเดินด้วยความจริง เพื่อที่จะให้ความเป็นจริงเหล่านั้น ได้ร่วมมือกับความพยายาม ความไม่ย่อท้อ ผลักดันให้เกิดเป็นพลังเล็ก ๆ ที่แข็งแกร่งที่ทำให้เราไล่ตามความฝันของเราให้ได้

ดังนั้น... หากต้องการที่จะก้าวเดินไปหาความฝันที่ต้องการให้เป็นความจริง เราต้องใช้ความพยายามและความอุตสาหะอย่างยิ่งยวด เพื่อที่จะทำความฝันของเราให้เป็นจริง... และเมื่อความฝันเหล่านั้นได้กลายเป้นเป็นความจริงแล้ว เราก็จะสามารถก้าวเดินไปด้วยความเป็นจริงและความฝันไปได้พร้อม ๆ กัน แล้วคุณก็จะมีความสุขและปลาบปลื้มไปกับสิ่งที่ได้ทำลงไป

สิ่งเหล่านี้ เป็นผลที่เกิดจากความพยายามและความอุตสาหะที่ทำให้ความฝันของเราบังเกิดขึ้นเป็นความจริง ลองให้เวลากับตัวเอง แล้วหยุดคิดดูสักนิดนะคะ ว่ามันจะทำให้เรามีความสุขและภาคภูมิใจแค่ไหน ที่เราได้พยายามทำความฝันติดปีก ให้กลับกลายเป็นความจริง ที่เราสามารถก้าวเดินไปพร้อมกันในโลกแห่งความจริงได้...

พึงระลึกไว้นะคะ "เดินด้วยความจริง แล้วบินด้วยความฝัน แต่ยังไงซะ...เราก็ต้องอยู่กับความจริง"

ห่างหายไป ไม่ได้เข้ามา up blog กันตั้งหลายวันเลยแหน่ะ คิดถึงกันบ้างรึเปล่าคะ... ช่วงนี้วุ่น ๆ ค่ะ ประกอบกับไม่ค่อยมีไอเดียแล่นปรู๊ด ๆ ซักเท่าไหร่ ไม่รู้จะเขียน จะบ่น เรื่องอะไรออกมาดี... คงเพราะอากาศร้อนมั้งคะ เลยทำให้พลอยหงุดหงิดไปด้วยซะเลย

ที่หายไป เพราะเตรียมสอบ AUA เนี่ยล่ะค่ะปรากฏว่าผ่านฉลุย จบ Level 15 ซะที หลังจากเรียนมานาน - นานมาก ๆ แล้ว Level 15 เนี่ย มีสอบทั้ง reading / writing แล้วก็ interview เลยค่ะ ตอนแรกก็นึกว่าจะไม่ผ่านซะแล้ว เพราะการสอบ writing ต้องเขียนเป็น essay ส่ง ให้เวลาแค่ 30 นาทีเองค่ะ แต่โชคดีหน่อยที่กำหนดไว้ว่าให้เขียนตั้งแต่ 150 คำขึ้นไป... หัวข้อให้เลือกเขียนมี 2 หัวข้อคือ... คุณเห็นด้วยหรือไม่ กับคำกล่าวที่ว่า... คนไทยอ่านหนังสือไม่พอ และ คุณคิดว่าเมืองไทยควรรับเอาวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาใช้หรือไม่ โดยเราจะต้องตอบคำถามพร้อมทั้งแสดงเหตุผลและยกตัวอย่างสนับสนุนคำตอบของเราที่เราเขียนลงไปค่ะ

ตัวเราเลือกเขียนหัวข้อแรก คือ.. คุณเห็นด้วยหรือไม่ กับคำกว่าที่ว่า คนไทยอ่านหนังสือไม่พอ ตอนเขียนไป ตอนแรกนึกส่วนของ introduction ไม่ออกค่ะ เลยเขียนตัว body กับ conclusion ไปก่อน แล้วค่อยมาเขียนตรงส่วนของ introduction หลังสุดเลย -______-" และแล้ว ก็มาถึงการ interview ทางอาจารย์กรรมการที่เป็นชาวต่างชาติ รู้สึกว่าจะเป็นคนอังกฤษนะคะ ที่สัมภาษณ์เรา จะถามถึงเรื่องส่วนตัว แล้วก็เหตุผลว่าทำไมเราถึงเขียน essay ว่าอย่างนั้น โดนสัมภาษณ์ไปเกือบครึ่งชั่วโมงได้ค่ะ คุยกันไป ๆ มา ๆ ดันออกเรื่องระบบการศึกษาของไทยไปซะเฉยเลย ไอ้เราก็มั่วตอบไป ไม่ถูก tense เลยแฮะ แต่ดูเหมือนเค้าจะเข้าใจ และแล้วก็มาถึงวินาทีที่ตื่นเต้นที่สุดค่ะ นั่นคือการประกาศผลสอบ ปรากฏว่า คะแนนออกมาดีเว่อร์ค่ะ

Reading : 17/20 Writing : 15/20 และ Interview : 62/66 สรุปคือ ผ่านระดับ 15 เรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้ก็แค่รอประกาศนียบัตรจากทาง AUA สำนักงานใหญ่ที่ กทม. ส่งมาให้เท่านั้น จบซะทีกับหลักสูตร และการเดินทางอันยาวนาน ^^

สงกรานต์ปีนี้ จะไปเที่ยวที่ไหนกันบ้างคะ ยังไงก็ขอให้มีความสุขสนุกสนานกับวันปีใหม่ไทยนะคะ เล่นน้ำกันเพื